پسِ پشتِ دوستی

گفت: می دونی خیلی وقت ها اون چیزی که میگی یا اون کاری که می کنی مهم نیست و تنها، بودنت و حرف زدنت و کاری کردنته که مهمه؟ با شوخی گفتم: پس لابد اغلب اوقات کاری که می کنم و حرفی که می زنم اصلاً مهم نیست. پس الکی خودمو خسته می کنم. گفت: خب، حرف هات همیشه خوبن ولی یک وقت هایی همین که هستی و میگی، مهمتر از خود حرف هاته. ناراحت نشو. دارم حرف خوبی بهت می زنم. منظورم اینه که گاهی وقت ها، محتوای حرف ها و کارها مهم نیست، انگیزه و تلاشِ پشت این حرف هاست که مهمه. گفتم: تقریباً می فهمم چی میگی. امّا خب، حس می کنم چیز مهمی رو میخوای بگی. دوست دارم بیشتر بشنوم. حس خوبشو توی درونم حس می کنم. گف